Gjesti ka diskutuar me Eglin dhe i ka shprehur se:
Ti çdo natë do të flesh me mua, pse e ndalon këtë gjë? Ti kallesh krejt, pse e ndrydh veten?
Sepse nuk duhet.
Gjesti:
Po moj, pse nuk duhet me u kënaq? Kështu e mërzitur siç je nuk duhet. Duke e pasur mundësinë, një metër larg më ke. Ta ka dhënë zoti dhe nuk e shfrytëzon mundësinë.
Egli:
Pa marrë një fjalë nga familja ime, nuk ka shanse të marrë përsipër çfarë më do mua zemra.
Gjesti:
Jeta është e jotja. Familjen nuk duhet ta lëndosh por kur ta do zemra…
Egli:
Zemra mund të dojë shumë gjëra por nuk janë të sakta, janë gabim.